เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 232
คนในเขตเมืองชั้นล่างก็ไม่ต่างอะไรกับวัวควายชั้นยอดที่ถูกใช้งานอย่างหนัก วัวแก่ไถนาเสร็จยังได้กลับบ้านพักผ่อนในยามค่ำคืน แต่ที่นี่ แม้แต่กลางคืนก็ยังต้องทำงานแข่งกับเวลา
เจียงลี่นึกถึงชีวิตก่อนที่เธอจะทะลุมิติมา เมื่อเทียบกับที่นี่แล้ว การเลิกงานกลับบ้านไปอยู่ในห้องเช่าคับแคบมืดทึบขนาดสิบตารางเมตร ต่อให้คิดจะแขวนคอตายก็ยังไม่มีที่ให้ทำด้วยซ้ำ
ต้องยอมรับว่าผู้มีอำนาจระดับสูงของเมืองตงเย่าเข้าใจวิธีรีดเค้นผลประโยชน์จากคนระดับล่างเป็นอย่างดีจริง ๆ การเข้าเมืองไม่จำเป็นต้องมีสถานะหรือเอกสารอะไร ขอเพียงมีศิลาดาราเพลิงก็สามารถเข้าเมืองตงเย่าได้แล้ว
ผู้คนในตำบลและหมู่บ้านนอกเมืองต่างเฝ้าฝันว่าจะได้เข้าเมืองตงเย่า แต่กลับไม่รู้เลยว่าชีวิตในเมืองแห่งนี้ทุกข์ยากยิ่งกว่าข้างนอกเสียอีก
……