กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94
ระหว่างที่รอเธอกังสังเกตเห็นว่าผนังทางเดินทาสีครึ่งบนเป็นสีขาว ส่วนครึ่งล่างเป็นสีคราม บริเวณที่เป็นสีครามมีรอยขูดด้วยเล็บเป็นลวดลายและชื่อ
ยังไม่ทันที่เธอจะได้สังเกตอย่างละเอียด ประตูข้างในก็เปิดออก ด้านนอกยังมีประตูเหล็กดัดโปร่งตาอีกชั้น ผ่านช่องประตูเหล็กนั้นมองเห็นเงาร่างเตี้ยร่างหนึ่งรางๆ
"เป็นใคร?" เสียงเด็กหญิงใสซื่อ
ในตอนที่เจียงลี่กำลังเค้นสมองคิดแต่งตัวตนขึ้นมาสักอย่าง วินาทีต่อมากลับได้ยินเด็กหญิงเอ่ยขึ้น
"ช่างเถอะ ไม่สำคัญหรอก"
ประตูเหล็กเปิดออก
รูปร่างหน้าตาของเด็กหญิงปรากฏต่อสายตาของเจียงลี่อย่างชัดเจน