กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 93
"คุณหนูเจียง บาดแผลหนักถึงเพียงนี้ ท่านยังจะไปแดนเทพอีกหรือ"
อีกาเอ่ยถามด้วยความกังวล
เจียงลี่ทานยาบรรเทาแผล แม้บาดแผลจะพอห้ามเลือดได้แล้ว แต่รอยแผลฉีกขาดลึกถึงกระดูกจำนวนมากหากไม่เย็บก็ยากที่จะสมานเข้าหากัน
หยกมิติไม่มีด้ายเย็บแผลทางการแพทย์ เธอจึงตัดสินใจใช้ด้ายเย็บผ้าเย็บแทนโดยไม่ใช้ยาชา เข็มกระดูกที่สร้างจากกระดูกสัตว์อสูรภัยพิบัติร้อยผ่านผิวเนื้อ เย็บทีละเข็มทีละด้าย แขนทั้งแถวชาหนึบจนแทบหมดความรู้สึก
"เวลาของฉันไม่มากแล้ว" เจียงลี่กัดฟันเอ่ย ความเจ็บปวดทำให้เม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้าผาก ไหลไปตามคิ้ว ผ่านข้างแก้ม ซึมเข้าสู่ไรผม ส่งความเย็นเยียบราวน้ำค้างออกมา