บทที่ 0079

บทที่ 79: เดินผิดทิศแล้ว

เวลาล่วงเลยเข้าใกล้ 3 ทุ่มตรง มื้อค่ำในค่ำคืนนี้ก็เข้าสู่ช่วงสุดท้ายอย่างเป็นทางการ

หลังจากเก็บข้าวของเรียบร้อย ถังซ่งก็ลุกขึ้นยืนพลางชี้ไปทางทิศหนึ่ง “ตรงนั้นมีเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยของผมอยู่สองคน ก่อนกลับคงต้องแวะไปทักทายสักหน่อยครับ”

เถียนจิ้งถือกระเป๋าสะพายกับถุงของขวัญกุชชี่ขึ้นมาเช่นกัน แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานใส “งั้นไปด้วยกันสิคะ”

เมื่อเดินมาถึงข้างโต๊ะ ถังซ่งยังไม่ทันได้อ้าปากพูด

ลวี่ข่ายก็ผุดลุกขึ้นยืน ชูนิ้วโป้งให้เขาอย่างตื่นเต้น “ไอ้น้อง ก่อนหน้านี้ทำไมฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่านายเล่นกีตาร์เป็นด้วย! ร้ายกาจจริงๆ ทำเอาฉันทึ่งไปเลย ออร่าดาราระดับซุปตาร์ชัดๆ!”

จากนั้นก็แอบปรายตามองเถียนจิ้งที่ยืนอยู่อย่างเรียบร้อยข้างๆ พลางส่งสายตาวิบวับขยิบตาให้เขาไม่หยุด