กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนไร้นาม
บทที่ 78: ความรู้สึกภาคภูมิใจ
ท่อนอินโทรระดับสมบูรณ์แบบเปิดฉากขึ้น สะกดความสนใจของทุกคนในที่นี้ไว้ได้ในพริบตา
ถังซ่งพยักหน้าให้เถียนจิ้งเบาๆ
วินาทีถัดมา น้ำเสียงหวานใสและน่ารักของหญิงสาวก็ก้องกังวานผ่านลำโพงออกไป
“เธอเคียงข้างฉันก้าวเข้าสู่ฤดูร้อนอันแว่วเสียงเรไร ข้ามผ่านความจอแจของเมืองใหญ่…”
ทักษะการร้องเพลงของเถียนจิ้งจัดว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ดี ประกอบกับคุ้นเคยกับเพลงนี้มาก ระดับเสียงและจังหวะจึงแม่นยำไร้ที่ติ ปัญหาเพียงอย่างเดียวคงเป็นเรื่องการถ่ายทอดอารมณ์ที่ยังไม่ลึกซึ้งพอ
เป็นเพราะตัวเธอไม่เคยผ่านประสบการณ์ความรักอันเจ็บปวดรวดร้าวมาก่อน จึงทำได้เพียงอาศัยจินตนาการและพยายามสวมบทบาทเข้าไปเท่านั้น