เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนไร้นาม
บทที่ 80: ท่าใหม่ของเพื่อนสาวช่างเสริมสวย
หมู่บ้านเทียนคั่วฮวาหยวน
ประตูเหล็กดัดรุ่นเก่าถูกผลักเปิดออกช้าๆ ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด
เหอลี่ถิงสะพายกระเป๋าถือพร้อมกับหิ้วถุงช็อปปิ้งเดินก้าวเข้ามาในห้อง
หลังจากวางสิ่งของลงเข้าที่ เธอก็แง้มเปิดประตูห้องนอนเล็กออกเป็นช่องแคบๆ
เมื่อเห็นแสงไฟที่ยังสว่างอยู่ จึงรู้ว่าลูกพี่ลูกน้องยังไม่ยอมนอนหลับ
“เชี่ยนเชี่ยน” เธอส่งเสียงเรียกเบาๆ แล้วผลักประตูเดินเข้าไป
ภายในห้องนอนเล็กๆ ขนาดไม่ถึงสิบตารางเมตร จ้าวหย่าเชี่ยนสวมชุดเดรสสั้นตัวใหม่ที่เพิ่งซื้อมา กำลังนอนคว่ำหน้าเกยคางอยู่บนโต๊ะหนังสือ สายตาเหม่อลอยจับจ้องไปที่นาฬิกาข้อมือซิติเซนตาไม่กะพริบ
เมื่อเห็นเธอเดินเข้ามา จ้าวหย่าเชี่ยนก็รีบยืดตัวนั่งตรงอย่างลนลาน แล้วคว้านาฬิกาข้อมือเก็บซ่อนเข้าไปในกระเป๋าเครื่องสำอางอย่างรวดเร็ว
หัวใจของเหอลี่ถิงกระตุกวูบ เธอกัดริมฝีปากแน่น