บทที่ 0075

บทที่ 75: ดาเมจรุนแรงเกินต้าน

บนดาดฟ้า การปรากฏตัวของเถียนจิ้งเปรียบเสมือนดวงจันทร์สีขาวนวลกระจ่างตาที่ร่วงหล่นลงสู่ทะเลสาบอันมืดมิด สาดประกายแสงเจิดจ้าดึงดูดสายตาของผู้คนรอบข้างให้หันมาจับจ้องเป็นตาเดียว

“ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้รอนาน! ฉันวนหาที่จอดรถตั้งนานแหน่ะค่ะ” เถียนจิ้งส่งยิ้มหวาน ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้แคมป์ปิ้งตรงข้ามเขา ขาเรียวชิดติดกันเอียงไปข้างหนึ่งเบาๆ

ไม่เหมือนกับตอนอยู่ที่บริษัท ในเวลานี้เธอดูเปิดเผยและมีเสน่ห์ดึงดูดใจมากกว่าเดิม

ชุดเดรสสั้นสุดหรู ผ้าคลุมไหล่ผืนสวย สร้อยคอและต่างหูที่ส่องประกายระยิบระยับ ขับเน้นให้เธอดูสง่างามและมีระดับ

โดยเฉพาะภายใต้บรรยากาศสลัวรางเช่นนี้ การได้นั่งมองเธอตรงหน้า ยิ่งทำให้สัมผัสได้ถึงเสน่ห์อันน่าทึ่งของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน