เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนไร้นาม
บทที่ 74: หญิงสาวที่นัดไว้
สายตาประสานกัน
ลวี่ข่ายเบิกตากว้าง พลางกวาดสายตามองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างละเอียด ราวกับไม่กล้าเชื่อสายตาตัวเอง
ถังซ่งหัวเราะเบาๆ เดินตรงไปยังโต๊ะของอีกฝ่าย แล้วตบไหล่เขาอย่างแรง “ไม่ได้เจอกันตั้งนานนะ เฒ่าข่าย”
“บัดซบ! ถังซ่ง! นายจริงๆ ด้วยเหรอเนี่ย! เมื่อกี้เห็นนายเดินเข้ามา ฉันยังไม่กล้าทักเลย” ลวี่ข่ายผุดลุกขึ้นยืน สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “ไอ้น้อง นายแอบบินไปเกาหลีมาหรือไงวะ?”
ก่อนเรียนจบ ถังซ่งมักจะปล่อยเนื้อปล่อยตัวซอมซ่อ ไม่เฉียดใกล้ภาพลักษณ์หนุ่มเทรนดี้สุดคูลในตอนนี้เลยสักนิด
“หลังจากกลับมาจากปักกิ่งก็เอาแต่เข้าฟิตเนสลดน้ำหนักมาตลอดน่ะ ถือว่าพอเห็นผลลัพธ์อยู่บ้าง”
“ให้ตายสิ นี่มันไม่ใช่แค่เห็นผลลัพธ์แล้วมั้ง? นี่มันอัปเกรดร่างใหม่ชัดๆ”