บทที่ 0076

บทที่ 76: สายตาแคบสั้นเกินไป

“พี่ข่าย พี่ข่าย! ฉันเลือกเสร็จแล้วนะ” จางซินรุ่ยส่งเสียงเรียกเบาๆ สองที

“อ๋อๆ ได้เลย” สีหน้าของลวี่ข่ายแข็งทื่อไปอย่างเห็นได้ชัด

เขากลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง รู้สึกเหมือนเพิ่งกัดเลมอนเข้าไปทั้งลูก เปรี้ยวจี๊ดจนแทบเข็ดฟันด้วยความอิจฉา

หลังจากยื่นเมนูให้พนักงานเสิร์ฟแล้ว จางซินรุ่ยก็หันกลับไปมองโต๊ะของถังซ่ง คล้ายอยากจะดูว่าผู้หญิงที่เขานัดไว้หน้าตาเป็นยังไงกันแน่

จากนั้นเธอก็ชะงักอึ้งไปเล็กน้อย สีหน้าดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ “ผู้หญิงคนนั้นสวยจังเลยนะ สองคนนั้นดูเหมาะสมกันดีทีเดียว”

“นั่นสิ” ลวี่ข่ายพยักหน้าหงึกๆ “ไอ้หมอนี่เสือซ่อนเล็บตัวจริงเสียงจริง เงียบๆ แบบนี้ แต่กลับหาแฟนที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ได้เฉยเลย”

พอนึกถึงว่าเมื่อครู่นี้ตนเองเพิ่งเอ่ยถึงจางซินรุ่ยด้วยน้ำเสียงโอ้อวด ลวี่ข่ายก็รู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที