กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนไร้นาม
บทที่ 19: รถมือสอง
“ติ๊ง——”
เมื่อเห็นข้อความที่จ้าวหย่าเชี่ยนเพิ่งส่งมา ถังซ่งก็ยิ้มออกมาด้วยความขบขัน
ตั้งแต่แรกเริ่มแล้ว ที่เขาเปิดบัตรเติมเงินไม่ใช่เพราะเรื่องของร้านอี้จือซาลอน อะไรนั่นเลยสักนิด เพียงแค่อยากตีสนิทกับเพื่อนที่เป็นช่างเสริมสวยคนนี้ต่างหาก
แถมเพื่อนคนนี้ของเขายังซื่อตรงจนน่ารัก ถึงกับรู้สึกผิดในใจขึ้นมาเสียได้
คิดอยู่ครู่หนึ่ง ถังซ่งจึงพิมพ์ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่เป็นไร ขอแค่เธอช่วยแนะนำเรื่องการดูแลผิวพรรณให้ฉันก็พอ เงิน 2,000 หยวนนั้นถือว่าเป็นค่าเล่าเรียนก็แล้วกัน ฉันเชื่อมั่นในความสามารถและนิสัยใจคอของอาจารย์จ้าวเสมอนะ”
พอส่งข้อความออกไป ไม่นานนักก็ได้รับการตอบกลับแถมยังเป็นข้อความเสียงอีกด้วย
กดเล่นเสียง