บทที่ 0020

บทที่ 20: วันพรุ่งนี้จะต้องดีกว่าเดิม

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก—”

“เข้ามา!” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้น

ถังซ่งผลักประตูบานกระจกฝ้าให้เปิดออก แล้วเอ่ยทักทายว่า “ผู้อำนวยการเฉินครับ”

เฉินอวิ๋นเถิงละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ เงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า “นั่งลงก่อนสิเสี่ยวซ่ง”

ถังซ่งพยักหน้ารับแล้วหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างโต๊ะทำงาน

เฉินอวิ๋นเถิงเองก็ไต่เต้ามาจากสายโปรแกรมเมอร์เหมือนกัน การแต่งกายจึงไม่ได้เคร่งครัดอะไรมากนัก สวมเสื้อยืดแขนยาว แจ็กเก็ต และกางเกงยีนส์

อยู่ในวัยสามสิบกลางๆ ใบหน้าธรรมดา เส้นผมยุ่งเหยิงเล็กน้อย

ดูภายนอกแล้วเป็นคนใจดีและจริงใจคนหนึ่ง

“เสี่ยวซ่ง ฉันได้ยินมาว่าช่วงนี้การเข้างานของนายค่อนข้างหย่อนยานไปหน่อยนะ?” เฉินอวิ๋นเถิงขยับเก้าอี้ทำงานเล็กน้อย สีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที