เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนไร้นาม
บทที่ 18: แพ็กเกจของขวัญยานพาหนะ
เขามองตามแผ่นหลังของจ้าวหย่าเชี่ยนจนกระทั่งลับสายตา
หลี่จิ่งจงส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง กวาดสายตามองสำรวจถังซ่งตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างกะทันหัน “นายเป็นเพื่อนของจ้าวหย่าเชี่ยนสินะ? ถ้ามีเวลาว่างก็ช่วยเกลี้ยกล่อมเธอหน่อย งานดีๆ ในตอนนี้มันหายากจะตาย โดยเฉพาะกับเด็กสาวที่ไม่ได้เรียนจบมหาวิทยาลัยอย่างเธอ”
ถังซ่งขมวดคิ้วมุ่น เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “งานที่คุณว่ามันคืองานอะไรล่ะ?”
หากดูจากบทสนทนาเมื่อครู่ของทั้งสองคนแล้ว เห็นได้ชัดเลยว่างานที่อีกฝ่ายพูดถึงนั้นไม่น่าจะบริสุทธิ์ใจ
จ้าวหย่าเชี่ยนเป็นคนที่มีจิตใจเรียบง่ายไร้เดียงสา ถ้าหากอีกฝ่ายต้องการช่วยเหลือเธอด้วยความจริงใจจริงๆ ก็คงไม่แสดงท่าทีแบบนั้นออกมาแน่นอน