เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 19 ได้มาเต็มไม้เต็มมือ
กู้คนสี่ย่อตัวนั่งอยู่ข้างกายกู้หยวน เขาแง้มปากถุงแป้งชะโงกเข้าไปมองแวบหนึ่ง ตาเบิกโพลง “บดละเอียดดีนัก ไม่มีเศษกากเลย น้องหญิง เจ้ากับแม่เราไปได้มาจากที่ใดกัน? แป้งนี้คงไม่ถูกใช่หรือไม่? ว่ามาเถิด ช่วงนี้ที่บ้านร่ำรวยขึ้นแล้วหรือไร?”
ไม่อย่างนั้นแม่ของเขาจะยอมซื้อแป้งดี ๆ เช่นนี้ได้อย่างไร แล้วยังซื้อมากมายขนาดนี้อีก
กู้คนสี่ดูถุงแป้งทุกถุง ไม่ว่าจะเป็นธัญพืชหยาบหรือแป้งสาลีขาว ล้วนดีกว่าที่ขายในร้านของพ่อตาของเขา เขาคิดเอาเองว่าของพวกนี้ต้องไม่ถูกเป็นแน่
กู้หยวนส่ายหน้า “ก็ไม่เชิง แม่เราบอกไว้แล้วมิใช่หรือว่า ตอนมาก็พบพ่อค้าเร่ผู้หนึ่ง ของพวกนี้ล้วนซื้อมาจากเขา เจ้าดูสิว่าแป้งสาลีขาวนี้ดีหรือไม่ ยังถูกกว่าที่เจ้าขายเสียอีก”
นางยื่นนิ้วชี้ทั้งสองข้างออกมาทำเป็นรูปกากบาท
กู้คนสี่ไม่อาจเชื่อ เขาคิดว่าน้องหญิงเพียงขู่เขาเล่นเท่านั้น
“จะหลอกเจ้าไปทำไม ไม่เชื่อก็ไปถามแม่เราสิ อีกอย่างธัญพืชหยาบนี้เพียงห้าอีแปะต่อจิน ราคาเท่ากัน ข้ากับแม่เราก็ย่อมซื้อของดี ๆ อยู่แล้ว”
นางรู้อยู่แล้วว่าพี่สี่จะไม่เชื่อ เช่นเดียวกับแม่ของนาง แต่ก่อนก็ไม่เชื่อเช่นกัน โชคดีที่นางเตรียมไว้ตั้งแต่แรก