เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 20 กินซาลาเปา
วันนี้ที่ลานนวดข้าวของหมู่บ้านตระกูลกู้เกิดเรื่องแปลกใหม่ขึ้นมา บ้านของกู้สือโถว (กู้คนโต) ต่างทำงานขยันขันแข็งกว่ากัน คนที่รวมอยู่ด้วยมีสามพี่น้องตระกูลกู้ นางเฉียน และเด็กสาวอย่างกู้ซานยาหลายคน
แต่ก่อนยามที่แม่เฒ่าอยู่ นางเฉียนกับกู้คนรองยังขี้เกียจอยู่บ้าง วันนี้แม่เฒ่าไม่อยู่ พวกเขากลับแย่งกันทำงาน ฝ่ามือถูจนแดงก็ไม่เห็นใครส่งเสียงสักคำ ต้องบอกว่านี่เป็นปาฏิหาริย์จริง ๆ
เมื่อเห็นดวงตะวันอยู่กลางศีรษะพอดี กู้คนโตกะประมาณชั่วยามแล้วมองครอบครัวที่แต่ละคนถูกแดดเผาจนหัวไหลมันเยิ้มและจวนจะสลบ เขาจึงเอ่ยว่า “เวลาก็ไม่น้อยแล้ว พวกเราเก็บของแล้วกลับกันเถิด”
กู้คนรองเป็นคนแรกที่โยนงานในมือลง แล้วกล่าวว่า “พี่ใหญ่ ท่านดูข้าทำได้พอใช้หรือไม่ พอพบแม่เดี๋ยวนี้ท่านต้องพูดดี ๆ ให้ข้าหน่อยนะ วันนี้ข้าไม่ได้ขี้เกียจเลย”
กู้คนรองก็รู้ดีว่าตนเองเป็นคนเช่นไร วันนี้ตอนแม่จากไปได้สั่งไว้ว่าให้พี่ใหญ่คอยกำกับ ใครทำงานไม่ดีเที่ยงวันจะไม่ได้กินซาลาเปาไส้เนื้อ
ต่อให้สองวันนี้เที่ยงวันมีตัวอ่อนจักจั่นทอดให้กิน กู้คนรองก็ยังอยากกินอยู่ดี