ตอนที่ 18 กู้คนสี่

ตอนที่ 18 กู้คนสี่

คำพูดของกู้หยวนทำให้แม่เฒ่าใจอ่อนลงไม่น้อย นางกัดฟันเอ่ย “ได้ เช่นนั้นก็เอาเกลือแกงมาอีกสองจิน” เกลือสองจินสี่ร้อยอีแปะ แม่เฒ่าทำได้เพียงรำพันในใจซ้ำ ๆ ว่า ‘ไม่ยอมเสียเด็กก็จับหมาป่าไม่ได้ เดี๋ยวอีกสักครู่ก็ได้คืนมาสองเท่า’ เช่นนี้ถึงจะปลอบใจตัวเองที่เลือดไหลในใจได้

พ่อค้าเร่หัวเราะหึ ๆ “ได้เลย ท่านยายใจกว้าง ของที่เหลืออยู่เล็กน้อยของข้าเกือบจะถูกท่านเหมาไปหมดแล้ว เอาเช่นนี้ ท่านใจกว้างข้าก็ไม่ขี้เหนียว ข้าแถมแป้งสาลีขาวให้ท่านอีกหนึ่งจิน ท่านว่ากระไร”

พ่อค้าเร่ที่เช่ามานั้นดูภายนอกไม่ต่างจากคนธรรมดา แต่แท้จริงไม่มีความคิดเป็นของตนเอง สิ่งที่เขาพูดล้วนเป็นสิ่งที่กู้หยวนคิดอยู่ในใจ แล้วส่งผ่านระบบไปบอกเขา

ใช่ว่ากู้หยวนไม่อยากให้ผลประโยชน์แก่แม่เฒ่ามากกว่านี้ หากแต่กลัวว่าท่าทีเช่นนี้จะทำให้คนสงสัย คนแก่กลายเป็นปีศาจ คำนี้มิใช่พูดเล่น

ได้ของเปล่า ๆ ยี่สิบอีแปะ แม่เฒ่ายิ้มจนไม่เห็นฟัน นางหรี่ตาเอ่ย “เจ้าเด็กหนุ่มคนนี้รู้จักทำตัวให้คนชอบ วันหลังข้ายังจะมาซื้อของของเจ้า”