กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 297
ตอนที่หลี่อู้และพวกที่บุกเข้าเมืองจินหัวได้เป็นกลุ่มแรกกำลังมุ่งหน้าไปยังสวนเป่ยชุน กองทัพศัตรูชั้นยอดเกือบ 1,000 นายก็เข้าขวางทางพวกเขาไว้
แม่ทัพที่นำขบวนตะโกนก้อง
“ฝ่าบาทเสด็จหนีไปยังที่ปลอดภัยแล้ว พวกกบฏอย่างพวกเจ้าหากยังไม่ยอมจำนน ฝ่าบาท...”
หลี่อู้หัวเราะเย็นชา กระทุ้งสีข้างม้าแล้วพุ่งเข้าไป
“ฝ่าบาทบ้านเจ้าน่ะสิ พูดมาก ข้าไม่ฟังหรอก”
แม่ทัพยังพูดไม่ทันจบก็ถูกตัดบท ทำได้เพียงรีบคว้าอาวุธขึ้นมาป้องกันอย่างเต็มกำลัง
กองทัพทั้งสองปะทะกัน เสียงสังหารพลันดังกึกก้องไปทั่วฟ้า
“อ๊าก!!”
หลี่คุนเหวี่ยงขวานศึกสองเล่มที่สูงกว่าคน พุ่งเข้าใส่กองทัพศัตรู พลางร้องคำรามและฟาดฟันไปด้วย เลือดสาดกระจาย เนื้อปลิวว่อนทุกที่ที่เขาผ่าน ทหารศัตรูเห็นแล้วก็พากันถอยกรูด ไม่กล้าเข้าใกล้ ทางโลหิตสายหนึ่งจึงถูกเขาบุกเบิกขึ้นมาเช่นนี้