กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 296
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
“...ท่านแม่”
ริมฝีปากของฟู่เสวียนเหมี่ยวขยับ เอ่ยเสียงแผ่วเบายิ่งกว่ายุงหึ่ง
คล้ายพึมพำกับตนเอง ทั้งคล้ายวิงวอนอย่างอ่อนแรง
นางฟางราวกับไม่ได้ยิน เดินผ่านข้างกายฟู่เสวียนเหมี่ยวไปยังประตูใหญ่โอ่อ่าของหอทงเทียน สายตาของนางทอดจากชายคาที่พลิ้วสะบัดไปจนถึงท้องฟ้าซึ่งโปรยหิมะลงมาเต็มฟ้า
แสงอาทิตย์ยามเย็นริบหรี่สายหนึ่งส่องผ่านกลุ่มเมฆที่แตกกระจาย สะท้อนเกล็ดหิมะที่ปลิวว่อน
แสงนั้นทอดลงบนใบหน้าอันโศกเศร้าและเด็ดเดี่ยวของนางฟาง
นางหันหลังให้ทุกคน งอเข่าทั้งสองข้าง แล้วค่อย ๆ คุกเข่าลงหน้าหอทงเทียน หันเข้าหาแสงอาทิตย์ที่ส่องเฉียงอยู่กลางฟ้า เอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือว่า
“วันนี้...ข้าจะขออภัยต่อสวรรค์เบื้องบนต่อหน้าขุนนางทั้งหลาย”