บทที่ 291

บทที่ 291

สามวันต่อมา รถม้าคันหนึ่งเดินทางข้ามภูเขาลำเนาไพร มาถึงนอกเมืองจินหัวภายใต้การคุ้มกันของทหารกล้ากองทัพชิงเฟิ่งหลายร้อยนาย

เหนือค่ายของกองทัพชิงเฟิ่งมีธงหงส์เหินนับไม่ถ้วนโบกสะบัด นางฟางลงจากรถม้าโดยมีคนประคอง พลางเหม่อมองท้องฟ้าอยู่นาน

“...ท่านมองอะไรอยู่?” นายทหารหนุ่มชุดเขียวที่ขี่ม้าคุมตัวนางมาถึงที่นี่มองนางอย่างพินิจ นางฟางได้สติ ส่ายหน้า ไม่ได้กล่าวอะไร

เพียงแต่นางรู้สึกว่า วันนี้แสงตะวันเจิดจ้า จนคนตาบอดครึ่งหนึ่งอย่างนางยังพอมองเห็นลวดลายบนธงได้ราง ๆ

เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากในค่าย หลี่อู้พาเหล่านายทัพกลุ่มหนึ่งเดินออกมาอย่างรีบร้อน “เชวี่ยเอ๋อร์!”

เมื่อได้ยินเสียงที่ไม่คุ้นหู แต่กลับคุ้นเคยอย่างประหลาดลึก ๆ นางฟางพลันใจสั่น ร่างกายเกร็งขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“พี่ใหญ่!”

หลี่เชวี่ยซึ่งหน้าบึ้งมาตลอดทางเผยรอยยิ้มออกมา เขาก้าวสามก้าวรวบเป็นสอง พุ่งเข้าหาหลี่อู้ที่เดินมาทางเขา สองพี่น้องไม่ได้พบกันมานาน พออยู่ตรงหน้าก็กอดกันแน่นทันที

หลี่อู้ตบหลังหลี่เชวี่ยอย่างแรง ใช้วิธีเฉพาะตัวของเขาแสดงความยินดีที่ได้พบกันอีกครั้ง