บทที่ 287

บทที่ 287

เสิ่นจูซีตื่นจากอาการงัวเงียที่ยังหลงเหลืออยู่ทันที

“ได้ยินจากพวกคนรับใช้ว่า...” อาเสวี่ยชะงัก ก่อนเขียนลงบนฝ่ามือของนาง “บนธงของกองทัพศัตรูมีลายหงส์เฟิ่งสีเขียว...”

เสิ่นจูซีกระโดดลงจากเตียงทันที

นางคว้าเสื้อผ้าบนราวแขวนมาอย่างลวก ๆ แล้วให้อาเสวี่ยช่วยสวมอย่างลนลาน ก่อนผลักประตูออกไปอย่างรีบร้อน

เคร้ง—

ดาบใหญ่ 2 เล่มที่ไขว้กันขวางทางนางไว้ องครักษ์ 2 คนสีหน้าไร้อารมณ์ ไม่แม้แต่จะมองนาง

“ฝ่าบาทรับสั่งไว้ว่าองค์หญิงต้องอยู่แต่ในห้อง” หัวหน้าองครักษ์ผู้เฝ้าอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าวกล่าวอย่างนอบน้อมแต่หนักแน่น พร้อมก้มศีรษะ

“หลีกไป!” เสิ่นจูซีตวาด

“...ข้าน้อยคงทำตามไม่ได้ขอรับ”