กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 286
ตามที่ตกลงกันไว้ก่อนออกเดินทาง เสิ่นจูซีกับหลี่อู้จะส่งจดหมายถึงกันทุกวัน เพื่อบอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าตนปลอดภัยดี
ก่อนหน้านี้ จดหมายโต้ตอบของทั้งสองไม่เคยขาดช่วง
แต่เมื่อถึงวันที่ 25 เดือน 10 จดหมายของเสิ่นจูซีกลับไม่มาถึงมือหลี่อู้เสียที
“มีจดหมายหรือยัง?” ภายในเวลาเพียงวันเดียว หลี่อู้ถามทหารองครักษ์ประจำตัวเป็นครั้งที่ 8
“เรียนแม่ทัพ ยังไม่มีขอรับ...” ทหารองครักษ์ประจำตัวตอบอย่างลำบากใจ “ให้ข้าน้อยไปถามคนข้างล่างดูหรือไม่ขอรับ?”
“...ช่างเถอะ” หลี่อู้จุ๊ปาก
ค่ำวันนั้น กองทัพชิงเฟิ่งหยุดตั้งค่ายพักแรม ต่อให้ทหารม้าเบาที่นำจดหมายมาถูกอะไรขวางระหว่างทาง เวลานี้ก็น่าจะตามกองทัพใหญ่ทันแล้ว หลี่อู้ยืนไพล่หลังอยู่หน้าประตูค่ายชั่วคราว สีหน้าเหมือนท่านนายอำเภอผู้เฒ่า ขมวดคิ้วมองไปยังสุดทางภูเขาที่ว่างเปล่าไร้ผู้คน
“เจ้านำคนไป 1 กอง สำรวจแถวนี้ดูว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่” หลี่อู้สั่งหัวหน้าทหารองครักษ์ประจำตัวที่ไว้ใจได้