กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 264 เสิ่นจูซี ทูตไมตรีผู้มาเยือนทุกวัน...
ชาวเผ่าหรงย่อมไม่ยอมบอกวิธีออกไปง่าย ๆ และช้างศึกก็ไม่มีทางยกให้เปล่า ๆ เช่นกัน
หลี่อู้เตรียมแผนไว้สองทาง ด้านหนึ่งส่งกองทัพชิงเฟิ่งที่หนิววั่งพามาออกสำรวจแม่น้ำกับถ้ำในละแวกใกล้เคียง เพื่อหาทางออก อีกด้านหนึ่งส่งเสิ่นจูซีไปเป็นทูตไมตรี พานคนกว่าสิบคนรวมทั้งหลี่คุนไปเยี่ยมชาวเผ่าหรงทุกวันโดยไม่ขาด
วันแรกที่ชาวเผ่าหรงซึ่งเฝ้าทางเข้าหมู่บ้านเห็นเสิ่นจูซี พวกเขาก็ระแวดระวังราวกับเผชิญศัตรู เมื่อนางใช้ท่าทางสื่อว่า “ข้ามียาและหมอ อยากช่วยรักษาคนเจ็บของพวกท่าน” ชาวเผ่าหรงก็วิ่งไปแจ้งประมุขหญิงแห่งเผ่า เสิ่นจูซีรออยู่ด้านนอกด้วยใจคาดหวัง แต่สุดท้ายกลับได้รับคำปฏิเสธเย็นชา
.
นางไม่ท้อถอย วันรุ่งขึ้นก็กลับมาทำเช่นเดิมทุกอย่าง เมื่อได้รับคำปฏิเสธอย่างชัดเจนจนต้องกลับไป นางจะทิ้งเสบียงแห้งกับเนื้อหมักตากแห้งไว้ให้เสมอ
วันที่สี่ นางรออยู่ด้านนอกเผ่านานมาก คนที่เดินออกมากลับไม่ใช่ทหารยามหญิงผู้ดุดันคนเดิม แต่เป็นตงหมีจี้ที่ไม่ได้พบกันมาหลายวัน