กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 248 ซีเอ๋อร์ เจ้าจะเปลี่ยนใจ…
“...องค์หญิงรีบร้อนไปที่ใดหรือ ถึงกับไม่คิดแก้พิษแล้ว?” ฟู่เสวียนเหมี่ยวเอ่ย
เสิ่นจูซีเงียบไม่ตอบ สายตากลับกวาดมองไปทั่วกระโจม ก่อนหยุดอยู่ที่กาน้ำชาบนโต๊ะ
พอนางจับจ้องกาน้ำชา ฟู่เสวียนเหมี่ยวก็ไปนั่งลงตรงหน้าโต๊ะ เขายกกาน้ำชา หยิบถ้วยชาขึ้นมา แล้วค่อย ๆ รินชา
“ได้ยินว่าองค์หญิงยังไม่แตะอาหารที่กระหม่อมส่งไปให้...” เขายกถ้วยชาวางตรงหน้า จ้องมองใบชาที่ลอยขึ้นลงในน้ำ แล้วกล่าวเสียงเบาว่า “ชาหยวี่ฮวาชั้นดีแท้ ๆ น่าเสียดาย”
“เจ้าอาวาสวัดอันสี่...เจ้าฆ่าใช่หรือไม่?” เสิ่นจูซีถาม พลางแนบตัวอยู่กับผ้ากระโจม
“แล้วถ้าใช่หรือไม่ใช่เล่า?” ฟู่เสวียนเหมี่ยวเงยเปลือกตาขึ้น “ตอนนี้ซีเอ๋อร์ยังเชื่อคำที่ข้าพูดอยู่หรือ?”
เสิ่นจูซีตอบด้วยความเงียบ สายตาระแวดระวังจับจ้องเขาไม่กะพริบ
“วันนั้น คนที่อยู่หลังพระพุทธรูปเป็นเจ้าอย่างที่คิดจริง ๆ” ฟู่เสวียนเหมี่ยวกล่าว “เจ้ายอมอยู่ในหมู่ชาวบ้าน เป็นภรรยาของคนชาติกำเนิดต่ำต้อย แต่กลับไม่ยอมก้าวออกมาจากหลังพระพุทธรูปเพื่อแสดงตัวกับข้า ซีเอ๋อร์...เพราะเหตุใด?”
“หลี่อู้ชาติกำเนิดต่ำต้อยก็จริง” เสิ่นจูซีมองเขา “แต่สิ่งที่เขามอบให้ข้า ต่อให้เป็นเจ้านับหมื่นคนก็เทียบไม่ได้”