กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 247 ภาพอันน่าเวทนาเหล่านี้—ความผ่องใส…
คำพูดของเสิ่นจูซีประหนึ่งสายฟ้าฟาดกลางที่ราบ สะเทือนเลื่อนลั่นจนสีหน้าของทุกคนในงานเปลี่ยนไปชั่วพริบตา
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” ในบรรดาคนเหล่านั้น เสิ่นซู่จางมีปฏิกิริยารุนแรงที่สุด ดวงตาของเขาพลันสว่างวาบ ราวกับคนใกล้จมน้ำที่จู่ ๆ ก็เห็นท่อนไม้ลอยอยู่ไม่ไกล
ฟู่เสวียนเหมี่ยวมองเสิ่นจูซี ความประหลาดใจที่วาบผ่านดวงตาคู่นั้นหายไปอย่างรวดเร็วในแววตาดำสนิท
“...องค์หญิงเยว่กั๋วคออ่อน เมามายง่ายนัก กลับไปพักผ่อนเสียแต่เนิ่น ๆ เถิด”
สิ้นเสียงเขา ข้ารับใช้ด้านหลังเสิ่นจูซีก็ขยับเข้ามาหานาง
ไม่ใช่แค่กองทหารรักษาพระองค์เท่านั้น! เขาถึงกับควบคุมงานกิจการภายในวังแล้วด้วย! นั่นหมายความว่าทุกความเคลื่อนไหวของเสิ่นซู่จางล้วนอยู่ในสายตาฟู่เสวียนเหมี่ยวมาตั้งแต่แรก ฟู่เสวียนเหมี่ยวรู้ความจริงของงานเลี้ยงหงเหมินครั้งนี้ แต่กลับปล่อยให้เสิ่นซู่จางกับหวังเจวี๋ยจัดฉากเช่นนี้—
งานเลี้ยงหงเหมินครั้งนี้ แท้จริงแล้วใครกันแน่ที่เป็นเหยื่อของงานเลี้ยง ฟู่เสวียนเหมี่ยว หรือเสิ่นซู่จางกับหวังเจวี๋ยที่คิดไปเองว่าตนเป็นเจ้าของงาน?
“บังอาจ!”