กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 246 เจ้ารู้สึกผิดต่อชาวต้าเยียนผู้บริสุทธิ์หลายแสนคนที่ตายใต้เกลียวคลื่นแม่น้ำซางเจียงเพราะเจ้าบ้างหรือไม่…
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
“ฝ่าบาทต้องการให้กระหม่อมพูดอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
สุราแรงทำให้อากาศชวนมึนเมา ทั้งยังทำให้หลายคนเผยท่าทีต่างจากยามปกติอย่างสิ้นเชิง
ฟู่เสวียนเหมี่ยวเปลี่ยนจากท่าทีว่าง่ายดังแต่ก่อน เงยหน้าสบตาเสิ่นซู่จาง แล้วถามกลับอย่างไม่ยอมก้มหัว
“เราอยากฟังเจ้าพูดเรื่องที่เจ้าคิดว่าเราไม่รู้” เสิ่นซู่จางจ้องเขาราวเสือเฝ้าเหยื่อ
ภายในงานเงียบสนิท แม้แต่ขุนนางที่เมาจนฟุบหลับไปก็ถูกคนข้างกายเขย่าปลุกด้วยความหวาดกลัว เกรงว่าเสียงกรนของคนเมาจะพาลให้พวกตนเดือดร้อนไปด้วย ถึงเวลานี้ ต่อให้เป็นคนเชื่องช้าที่สุดก็ควรรู้แล้วว่า คมสังหารที่แฝงอยู่ในเงามืดกำลังเผยตัวออกมาอย่างเงียบเชียบ
มือขวาของหวังเจวี๋ยแตะหนวดเคราขาวมาพักใหญ่แล้ว เขาลืมตาที่หรี่ลงมานาน ดวงตาคมปลาบสองข้างจ้องตรงไปยังคนที่อยู่ข้างเสิ่นจูซี