กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 244 คืนนี้ในงานเลี้ยง เจ้า…
ครึ่งเดือนผ่านไป เสิ่นจูซีก็กลับมายังโซ่วโจวอีกครั้ง
ฤดูร้อนล่วงเข้าสู่ปลายฤดูแล้ว ฤดูฝนที่เสิ่นจูซีเฝ้ารอคอยมานานกำลังจะมาถึง กองทัพเยียนที่ขยายกำลังพลขึ้นทุกครั้งเมื่อผ่านแต่ละพื้นที่ ราวกับงูชราร่างยาวอืดอาด ค่อย ๆ เลื้อยเข้าสู่เขตแดนอันกว้างใหญ่ของโซ่วโจว
เมื่อคำนึงถึงความเห็นของเสิ่นจูซี เสิ่นซู่จางจึงเลือกตั้งค่ายบนที่ราบ ซึ่งอยู่ห่างจากถ้ำทุนเทียนเพียงยี่สิบลี้
เสิ่นจูซีโคลงเคลงอยู่บนรถม้าตลอดทั้งวัน พอตกค่ำ นางก็กลัวว่าจะออกไปข้างนอกแล้วพบฟู่เสวียนเหมี่ยว จึงไม่ย่างเท้าออกจากรถแม้แต่ก้าวเดียว และหลับยาวไปจนถึงวันรุ่งขึ้น กระทั่งนางกำนัลมาปลุก
เมื่อวานนางฝันถึงหลี่อู้ พอถูกปลุกขึ้นมากะทันหัน สติก็ยังไม่กลับมาเต็มที่ นางพลิกตัวอย่างงัวเงียแล้วพูดว่า “หลี่จอมเฮงซวย…อย่ามากวนข้า…”
“องค์หญิงเยว่กั๋ว…รีบตื่นเถิด…ฝ่าบาทเรียกเข้าเฝ้า…”
คำว่าฝ่าบาททำให้เสิ่นจูซีตื่นเต็มตาในทันที นางรีบลุกขึ้นล้างหน้าหวีผม แล้วมุ่งหน้าไปยังกระโจมหลวงที่เสิ่นซู่จางประทับอยู่