กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 243
ต่อมาในวันนั้น หลังจากกองทัพตั้งค่ายเรียบร้อย เสิ่นซู่จางประกาศในกระโจมบัญชาการว่าจะเปลี่ยนสถานที่ล่าสัตว์ไปเป็นโซ่วโจว
ภายในกระโจมพลันมีเสียงฮือฮาดังขึ้น
ผู้ที่นั่งต่ำกว่าจักรพรรดิคือขุนนางคนสำคัญสองคน ได้แก่ อัครมหาเสนาบดีหวังเจวี๋ยกับรองมหาเสนาบดีฟู่เสวียนเหมี่ยว ทั้งสองอยู่ในท่าทีประจันหน้ากันอย่างแยบยล พอเสิ่นซู่จางตัดสินพระทัย เหล่าคนอื่น ๆ ต่างมีสีหน้าประหลาดใจ ยกเว้นสองคนนี้
เสิ่นจูซีซึ่งเพิ่งได้กลับเข้าวังอย่างยากลำบาก ในฐานะน้องสาวเพียงหนึ่งในสองคนที่จักรพรรดิยังเหลืออยู่ นางได้รับเกียรติให้นั่งข้างเสิ่นซู่จาง
นางนั่งเงียบ ๆ อย่างสง่างามแต่แฝงความเกร็งเล็กน้อย ราวกับสมัยที่ยังไม่ออกจากวัง ผ้าโปร่งจากหมวกคลุมหน้าพลิ้วไหวบดบังใบหน้านางไว้ คล้ายของประดับที่ชวนมองชิ้นหนึ่ง
“โซ่วโจวอยู่ไกล ฝ่าบาทเสด็จออกจากวังอย่างเร่งรีบครานี้ จึงเตรียมการได้ไม่ครบถ้วน ตามความเห็นอันต้อยต่ำของกระหม่อม ในเมื่อเจียงโจวเตรียมการล่าสัตว์ไว้แล้ว ปีนี้ก็ล่าสัตว์ที่เจียงโจวเถิด ปีหน้าค่อยสั่งให้เจ้าเมืองโซ่วโจวเตรียมการล่าสัตว์ เพื่อต้อนรับเสด็จฝ่าบาท”
หวังเจวี๋ยกระแอมเบา ๆ ลูบเคราขาวใต้ริมฝีปากแล้วกล่าวว่า “ตอนนี้ฝ่าบาทประทับอยู่ที่เจียงโจวแล้ว จากเจี้ยนโจวไปโซ่วโจวก็มีระยะทางอยู่บ้างจริง แต่ระหว่างเจียงโจวกับโซ่วโจวก็มีเพียงซูโจวกั้นอยู่แคว้นเดียว ไม่ถือว่าไกลนัก”