กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 239
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
ไป๋หรงหลิงซึ่งมีสีหน้ากระวนกระวายถูกพาตัวเข้ามาในกระโจมใหญ่ที่สว่างไสวด้วยแสงโคม
หลังฟู่เสวียนเหมี่ยวเข้าควบคุมกองทัพเจิ้นชวน ชีวิตความเป็นอยู่ของไป๋หรงหลิงที่ถูกกักบริเวณก็ดีขึ้นไม่น้อย แต่ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ยังถูกกักบริเวณ เพียงแต่คนที่กักเขาเปลี่ยนไปแล้ว
ไป๋หรงหลิงคุกเข่าคารวะบนพรมที่ปูพื้นอย่างกระวนกระวาย ไม่มีใครสั่งให้เขาลุกขึ้น เขาจึงทำได้เพียงคุกเข่าต่อไป—หรือจะว่าไป เขายินดีคุกเข่ามากกว่า เพราะทำให้รู้สึกปลอดภัย อย่างน้อยก็ไม่ต้องกลัวว่าขาที่อ่อนเปลี้ยจะทำให้ล้มหน้าคว่ำหรือก้นกระแทกพื้น
ภายในกระโจมใหญ่เงียบสนิท ข้างหูไป๋หรงหลิงมีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่น
เขาห่อไหล่คุกเข่าอยู่บนพื้น สายตาที่ไม่อยู่นิ่งเงยขึ้นอย่างระมัดระวัง กวาดมองฟู่เสวียนเหมี่ยวบนเก้าอี้มีที่เท้าแขนทางซ้าย และเสิ่นจูซีบนที่นั่งประธานด้านในสุด
ทั้งสองมีสีหน้าต่างกัน แต่กลับมองเขาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
ไป๋หรงหลิงรีบก้มสายตาลงทันที
“ไป๋หรงหลิง…”