บทที่ 232

บทที่ 232

กองทหาร 3,000 นายเตรียมพร้อมออกเดินทาง หลี่อู้สั่งการเพียงคำเดียวก็เคลื่อนขบวนออกจากหยางโจว

เมื่อคำนึงถึงอาการเมาเรือของเสิ่นจูซี หลี่อู้ก็กังวลว่าความไม่สบายระหว่างตั้งครรภ์ของนางจะยิ่งกำเริบ จึงตัดสินใจเดินทางกลับเซียงหยางทางบกตลอดเส้นทาง

หากให้ทหารราบ 3,000 นายรวมขบวนกัน ย่อมฉุดความเร็วของกองทัพส่วนกลางที่เสิ่นจูซีอยู่ด้วยอย่างมาก หลี่อู้จึงแบ่งพวกเขาออกเป็นกองละ 500 นาย ให้แยกกันเดินทาง และนัดรวมพลกันเพียงครั้งเดียวที่เมืองเอกของแต่ละโจว

ยามรถม้าของเสิ่นจูซีเข้าสู่เขตโซ่วโจว ก็เป็นเวลาหกวันแล้วนับจากพวกเขาออกเดินทางจากหยางโจว

ประจำเดือนของเสิ่นจูซียังไม่มา

แม้ยังไม่ได้ตรวจชีพจร แต่ดูเหมือนตรวจหรือไม่ตรวจก็ไม่ต่างกันแล้ว

ครั้งก่อนที่นางผ่านโซ่วโจว ยังคงเป็นคราวหนีภัยอดอยากลงใต้เมื่อกว่าหนึ่งปีก่อน กาลเวลาผันแปร โซ่วโจวเปลี่ยนโฉมไปมาก ชาวบ้านที่พบเห็นตลอดทางล้วนพ้นจากสภาพผอมโซเหลือแต่กระดูก แม้ไม่มั่งคั่งและสุขสบายเท่าชาวเจียงหนาน ทว่าสีหน้าก็กลับมามีเลือดฝาด ความตื่นตระหนกและด้านชาที่เคยอยู่ในดวงตาเมื่อครั้งนั้นเลือนหายไปแล้ว

หลังราชวงศ์เหลียวจอมปลอมล่มสลายและแคว้นต้าเยียนฟื้นคืน ทุกสิ่งก็กำลังมุ่งไปในทิศทางที่ดีขึ้น

บางทีวันซึ่งหลี่อู้จะลาออกจากราชการแล้วปลีกตัวจากโลกหล้าก็คงอยู่ไม่ไกล