กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 231
ก่อนหน้านี้เสิ่นจูซีไม่ได้รับข่าวว่าตระกูลไป๋จะมาเยี่ยม
ยิ่งไม่รู้ว่าผู้อาวุโสทั้งสองของตระกูลไป๋จะพาบุตรหลานหนุ่มสาวร่วมตระกูลรูปร่างหน้าตาหล่อเหลา สูงโปร่งกว่าสิบคนมาเยี่ยมด้วย
ห้องโถงเล็ก ๆ ในเรือนพักรับรองจึงมีที่นั่งไม่พอขึ้นมาทันที ฮูหยินเสิ่นต้องจัดโต๊ะไว้ในลานเป็นพิเศษสองโต๊ะ เพื่อให้ชายหนุ่มหน้าตางดงามทั้งสิบกว่าคนของตระกูลไป๋ได้นั่ง
ไป๋อันจี้กับหลี่อู้นั่งตรงข้ามกัน คนแรกยิ้มสงบนิ่งไร้คลื่นลมแล้วกล่าวว่า “คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนหนุ่มที่มีความสามารถของตระกูลไป๋ ข้าได้ยินจากคำเล่าลือว่าพวกเขาเลื่อมใสใต้เท้ามานาน วันนี้จึงพามาที่นี่ อยากให้ข้าหลวงบัญชาการทหารเจิ้นชวนผู้มีอนาคตไกลชี้แนะสักสองสามคำ เพื่อชี้ทางชีวิตในวันหน้าของพวกเขา”
หลี่อู้ยิ้มไม่ถึงดวงตา ขบฟันดังกรอด ๆ เลื่อมใสข้าหรือ จริง ๆ คิดจะงัดข้าจากเมียต่างหากกระมัง!
ตระกูลไป๋ที่ยังไม่ยอมแพ้นี่ เห็นว่าหาช่องโหว่จากข้าไม่ได้ เลยหันไปคิดเล่นงานผู้หญิงของข้าแทนแล้วใช่ไหม!
ไป๋อันจี้ทำเป็นมองไม่เห็นสายตาที่หลี่อู้ใช้ประณามเขาอย่างหนักแน่น แล้วยกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างสงบ
อีกฟากของผนัง ผู้อาวุโสทั้งสองของตระกูลไป๋กับเสิ่นจูซีนั่งอยู่บนเตียงหลัวฮั่นในห้องด้านใน
มีโต๊ะเตียงคั่นกลาง ถ้วยชาร้อนสามถ้วยมีไอร้อนลอยกรุ่น เสิ่นจูซีถามอย่างสงสัยว่า