กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 227
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
จันทร์ลอยพ้นยอดไม้แล้ว แต่ถนนใหญ่และตรอกซอกซอยทั่วหยางโจวยังคงคึกคักจอแจ
หน้าหอชุนเฟิงที่ประดับโคมแขวนผ้าสีสันสดใสมีรถม้าสัญจรขวักไขว่ สว่างไสวราวกลางวัน ลูกค้าที่ดื่มจนเมามายถูกคนรับใช้ชายในหอนางโลมประคองส่งขึ้นรถม้า เดินสวนกับลูกค้าใหม่ที่พยายามทำหน้าขึงขังกลบเกลื่อนท่าที คนที่ตรากตรำทำงานมาทั้งวันเพิ่งจะได้จบวันของตน แต่สำหรับคนอีกกลุ่มหนึ่ง วันแห่งการมัวเมาในสุราและความสุขเพิ่งเริ่มต้นขึ้น
เรือสำราญลำหรูที่ส่องแสงระยิบระยับ ประดับแพรแดงปลิวสะบัด แล่นผ่านหน้าต่างชั้นสี่ของหอชุนเฟิงอย่างเชื่องช้า ราวกับทางช้างเผือกอันเจิดจ้าที่ไหลผ่านหน้าต่างลายฉลุทรงเหลี่ยม
หลี่อู้นั่งหันหลังให้หน้าต่าง มองการแสดงร้องรำตรงหน้าอย่างใจลอย ตะเกียบเงินในมือคีบอาหารมาไม่น้อย แต่ไม่มีสักคำที่เข้าปาก
“ใต้เท้าหลี่ดูเหมือนไม่สนใจการร้องรำหรือ?” ไป๋อันจี้กล่าว