กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 225 ความลับของหลี่เชวี่ย
“พี่ชายผู้นี้ ไม่ทราบว่าคุณชายเรียกข้ามากะทันหันด้วยเหตุใด? พี่ชายจิตใจดี ช่วยบอกใบ้ข้าสักนิดได้หรือไม่?”
หลี่เชวี่ยถอดถุงหอมตรงเอวออก แล้วส่งให้กับองครักษ์ตรงหน้าพร้อมอาวุธทุกชิ้นที่ถูกยึดไป
องครักษ์หน้าตาเย็นชามองถุงหอมของเขาแม้แต่แวบเดียวก็ไม่มอง หลังรับอาวุธไปแล้วก็ผลักเขาไปข้างหน้าอย่างไม่พูดพร่ำ
“คุณชายรอเจ้าอยู่ในศาลา”
หลี่เชวี่ยถือถุงหอมที่ยังไม่ได้ให้ใครไว้ในมือ ยิ่งระมัดระวังตัวขึ้นกว่าเดิม เขาค่อย ๆ เดินไปข้างหน้าพลางกวาดสายตาอย่างแนบเนียนไปรอบ ๆ
ดงไผ่หนาทึบ ใบเขียวชอุ่ม เป็นสถานที่ซ่อนคมอาวุธได้ดี
หลี่เชวี่ยเป็นมือธนูชั้นดี จึงคุ้นเคยกับประกายเย็นวาบบนหัวลูกศรมากกว่าใคร ดงไผ่ดูสงบสะอาดตา ทว่าในหมู่ใบไผ่เรียวยาว ในพงหญ้ารกครึ้ม กลับมีจิตสังหารเย็นเยียบซ่อนอยู่ทุกแห่ง
เขาหลุบตาลง เดินอย่างเรียบร้อยไปถึงหน้าศาลา
รอยเลือดคดเคี้ยวเส้นหนึ่งทอดจากบันไดหินไปจนถึงในศาลา คล้ายมีอะไรบางอย่างถูกลากจากศาลาเข้าไปในดงไผ่