บทที่ 215

บทที่ 215

ขบวนยาวเหยียดคดเคี้ยวไปบนที่ราบรกร้าง โลงสีดำใบหนึ่งโดดเด่นสะดุดตาท่ามกลางทหารม้าเบาที่สวมชุดเกราะครบครัน

ด้านหน้าโลงมีรถม้าคันหนึ่งที่เรียบขรึม ไม่มีลวดลายประดับใด ๆ เคลื่อนไปช้า ๆ ท่ามกลางองครักษ์

“ใครน่ะ!”

ทหารม้าเบาหลายคนเห็นคนกับม้าตัวหนึ่งตรงมาทางนี้ จึงชักอาวุธขึ้นเล็งไปยังผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญ

“ข้าคือหลี่เชวี่ย พันโทกองรักษาการณ์เซียงหยาง ขอเข้าพบใต้เท้ารองมหาเสนาบดี!” หลี่เชวี่ยชะลอความเร็ว ค่อย ๆ เข้าใกล้รถม้าที่มีคนคุ้มกันแน่นหนา

บุรุษสวมเกราะเบาคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นจากด้านหลังทหารม้าเบา

เยี่ยนหุยมองสำรวจหลี่เชวี่ย แล้วจำเขาได้จากแผลเป็นอันเป็นเอกลักษณ์บนใบหน้า

“เป็นเจ้า?” เขาถามอย่างประหลาดใจ “ข้าหลวงบัญชาการทหารเจิ้นชวนส่งเจ้ามาหรือ?”

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับข้าหลวงบัญชาการทหารเจิ้นชวน ข้าน้อยมาเอง”