กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 206
วันถัดมา หลังเสิ่นจูซีรับประทานอาหารกลางวันที่บ้านแล้ว นางก็นั่งรถม้าไปพบสุยหรุ่ยกับจิ่วเหนียง ซึ่งพักอยู่คนละฟากของเมืองเซียงหยาง
หลังศึกป้องกันเมืองเซียงหยาง รถม้าของเสิ่นจูซีกลายเป็นแสงสว่างเคลื่อนที่ภายในเมือง ไม่ว่าจะไปที่ใดก็เป็นจุดสนใจของผู้คน ด้วยเหตุนี้ เสิ่นจูซีจึงต้องเปลี่ยนไปนั่งรถม้าของตระกูลสุยที่ร้านไก่สุยจี้ก่อนออกจากเมือง เพื่อไม่ให้เป็นที่สะดุดตาและเกิดเรื่องไม่คาดฝัน
การไปไหว้พระเป็นความคิดของจิ่วเหนียง แต่คนที่ตื่นเต้นที่สุดกลับเป็นสุยหรุ่ย ผู้ไม่เคยไปไหว้พระกับสหายหญิงมาก่อน
เสิ่นจูซีย้ายไปนั่งรถม้าของนาง แล้วถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นการเตรียมตัวที่มากเกินพอดีของสุยหรุ่ย
ของจำเป็นอย่างเตาอุ่นกับชาร้อนนั้นไม่ต้องพูดถึง ในรถม้าที่ดูเรียบง่ายแต่ข้างในกลับซ่อนความตระการตาไว้ ยังมีไพ่หม่าเตี้ยว เมล็ดแตงโมถุงใหญ่ ไก่ย่างตัวอ้วนฉ่ำน้ำมันสองตัว กระทั่งหมอนกับผ้าห่มบางก็เตรียมมาครบชุดละสามผืน!
เสิ่นจูซีหาที่ว่างในรถซึ่งอัดแน่นไปหมดแล้วนั่งลงอย่างระมัดระวัง ทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ “นี่เจ้ากะจะขึ้นไปพักบนเขาหลายวันหรือ?”
“กันไว้ดีกว่าแก้ อีกอย่างบนเขาหนาวมาก ถ้าพวกเจ้าทนไม่ไหวก็เอาผ้าห่มมาคลุมตัวได้!” สุยหรุ่ยกล่าวอย่างตื่นเต้น
“คลุมผ้าห่มไปไหว้พระหรือ?” จิ่วเหนียงเบ้ปากอย่างรังเกียจ “ข้าไม่เอาด้วยหรอก”