กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 207
“กระต่ายเผ็ดหอมรับไอหนาว สับเป็นเส้นแล้วเคี่ยวในน้ำแกงไก่ เติมเหล้าเหลือง ซีอิ๊ว น้ำต้นหอมขิง...” หลี่อู้ขมวดคิ้ว อ่านสูตรอาหารที่เสิ่นจูซีเขียนไว้ทีละคำ “ไม่มีเนื้อกระต่ายแล้วทำไมถึงเรียกกระต่ายเผ็ดหอม? ทำเอาข้าออกไปซื้อกระต่ายอ้วนกลับมาตั้งแต่เช้าตรู่!”
หลี่คุนยอง ๆ อยู่ตรงมุมห้องครัว ลูบขนมันเงาของกระต่ายอ้วนครั้งแล้วครั้งเล่า ปากส่งเสียงจ๊วบดัง “กินกระต่าย...กินกระต่าย...”
หลี่เชวี่ยที่กำลังล้างผักในอ่างไม้ได้ยินดังนั้นก็หยุดมือ เงยหน้าขึ้นถามว่า “ให้ข้าออกไปซื้อไก่กลับมาตอนนี้ดีหรือไม่?”
“ช่างเถอะ อย่าให้ยุ่งยากเลย เจ้าไปจัดการกระต่าย”
“ได้”
หลี่อู้กับหลี่เชวี่ยแบ่งงานกันใหม่ หลี่เชวี่ยยกกระต่ายอ้วนที่ยังดิ้นขลุกขลักไปยังเขียง ส่วนหลี่อู้หยิบหัวไชเท้าที่ล้างและสะเด็ดน้ำแล้ว ก่อนหั่นลงไปอย่างต่อเนื่องคล่องแคล่ว ชั่วพริบตาหัวไชเท้าก็กลายเป็นแผ่นบาง ๆ ที่ยังเชื่อมติดกันตรงโคน ท่ามกลางเสียงตึกตัก
หลี่อู้หั่นหัวไชเท้าจนหมดทั้งหัว แล้วตัดแบ่งเป็นช่วง ๆ เล็กน้อย ก่อนใส่ลงไหดินที่กำลังหมัก