กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 195
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
งานเลี้ยงมื้อค่ำจัดขึ้นในวันรุ่งขึ้นตามกำหนด สถานที่คือหอสังคีตที่ใหญ่ที่สุดในเซียงโจว
เถียนซู่จย่งเหมาห้องส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดของหอสังคีตไว้ต้อนรับหลี่อู้
บุรุษที่มีหน้ามีตามักชอบมาชุมนุมสังสรรค์และหาความสำราญที่นี่ ไม่จำเป็นว่าจะมาเที่ยวหอนางโลม เพราะในหอสังคีตมีนักดนตรีผู้มีฝีมือมากมาย การแสดงยอดเยี่ยมบางอย่างก็หาดูจากที่อื่นไม่ได้
สำหรับหลี่อู้ ทุกครั้งที่ได้รับเชิญมาดื่มกินในหอสังคีต เขาปฏิเสธเสมอ ไม่ใช่เพราะดูแคลนสถานที่เช่นนี้ แต่เป็นเพราะเขา...
“ฮ้า...” เขาเบิกตาที่ไร้ชีวิตชีวา หาวเสียงดังใส่นักร้องหญิงที่กำลังขับขานเพลงเศร้าสร้อยอยู่ตรงหน้า
ได้ยินว่านักร้องหญิงผู้นี้เป็นหนึ่งในนางคณิกาเอกของที่นี่ ต้องจ่ายเงินพันตำลึงถึงจะได้ฟังนางเปล่งเสียงร้องเพลงสักเพลง
ถ้าเช่นนั้น การหาวของเขาครั้งนี้ก็มีค่าพันตำลึงเหมือนกัน
เขาคิดไม่ตกว่าจะมีใครยอมจ่ายเงินพันตำลึงเพื่อฟังนางร้องงึมงำอยู่บนเวทีได้อย่างไร? ถ้าหาเงินง่ายเช่นนั้น เขาจะเหนื่อยยากเก็บของเก่าทำไม แค่สวมวิกแล้วมานั่งร้องงึมงำสองสามคำตรงนี้ ก็มีคนเอาเงินมาให้แล้วไม่ใช่หรือ?