กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 175
การประชุมหารือการศึกดำเนินต่อเนื่องตลอดทั้งคืน จนรุ่งเช้าวันถัดมา เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและขุนพลที่มีสีหน้าต่างกันไปจึงทยอยออกจากกระโจมบัญชาการ
อำนาจทางทหารถูกเปลี่ยนมือกะทันหัน ทุกคนต่างรีบร้อนกลับไปปรึกษาหารือหาทางรับมือ มีเพียงสามพี่น้องสกุลหลี่ที่ไปนั่งยอง ๆ อยู่นอกค่ายพ่อครัว
ทั้งสามต่างมีตำแหน่งทางทหาร นับว่าเป็นบุคคลสำคัญมีหน้ามีตาแล้ว ทว่ากลับยังทำตัวเหมือนพลทหาร ต่างคนต่างถือบะหมี่น้ำร้อนคนละชาม กินกันอยู่ริมทาง
“เชวี่ย ก่อนหน้านี้เจ้าเป็นอะไรไปหรือ” หลี่อู้ถือบะหมี่หอมกรุ่นไว้แต่ไม่กิน มองหลี่เชวี่ยที่มีท่าทีผิดปกติหลังฟู่เสวียนเหมี่ยวปรากฏตัวอย่างเป็นห่วง “เจ้ากับยอดสุนัขอันดับหนึ่งใต้หล้าเคยรู้จักกันมาก่อนหรือ”
หลี่เชวี่ยก้มหน้าก้มตากินบะหมี่ ซู้ดซ้าดจนดูคล้ายหลี่คุนอยู่หลายส่วน เขาคาบเส้นบะหมี่เต็มปาก ราวกับอดอยากมาทั้งวัน จึงพูดอู้อี้ไม่ชัดว่า
“พี่ใหญ่ ท่านก็รู้จักข้ามาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ข้าจะมีโอกาสไปรู้จักคุณชายจากตระกูลสูงศักดิ์เช่นนั้นได้อย่างไร”
คำพูดของเขาฟังดูมีเหตุผลยิ่งนัก แต่หลี่อู้รู้จักเขามาหลายปี จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเขาพูดจริงหรือโกหก
ในเมื่อเขาไม่อยากพูด หลี่อู้ก็ไม่อยากบีบบังคับ
“...อย่างไรก็ขอแค่เจ้ารู้ไว้ว่า ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไร พี่ใหญ่จะรับมันไปพร้อมกับเจ้า”