กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 174
ในขณะที่กองทัพพันธมิตรแห่งต้าเยียนรวมตัวกันบนที่ราบไป๋หลิง กองทัพเหลียวก็เคลื่อนกำลังพลและตั้งค่ายอยู่บนที่ราบเหวินหนิงระหว่างจิงเจ้าและซางโจว
กองทัพหลักของทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากันโดยมีสองแคว้นซางและจวินคั่นกลาง ศึกใหญ่พร้อมปะทุขึ้นทุกเมื่อ
ทั่วทั้งแผ่นดินมีคนไม่รู้กี่คู่กำลังจับตาสงครามครั้งนี้ ชาวเมืองซางและจวินหวาดหวั่นที่สุด เพียงมีลมพัดใบไม้ไหว ผู้คนที่แบกครอบครัวหนีตายก็พากันทิ้งบ้านเรือนหลบหนีไปนับไม่ถ้วน
เช้าตรู่วันหนึ่ง หลี่อู้ควบม้าไปตามทางบนเขา น้องชายทั้งสองควบม้าขนาบข้างตามหลังมาพร้อมกัน ทั้งสามมุ่งหน้าไปอย่างรวดเร็ว
“ให้ตายเถอะ ประชุมทหารอีกแล้ว!” หลี่อู้สบถไม่หยุด “ประชุมกันมาหลายสิบรอบแล้ว ยังตกลงอะไรไม่ได้สักอย่าง เว้นวันเว้นคืนก็เรียกประชุมกันอยู่ได้—นี่คิดจะปั่นหัวข้าหรือไง! จะรบก็รีบไปรบ วัน ๆ พากันครางหงิง ๆ อยู่ในกระโจมเหมือนหมันไปได้ทำไม! ไม่รู้หรือว่าข้ายุ่งอยู่!”
“ยุ่ง...ยุ่งอะไรหรือ?” หลี่คุนถามอย่างไร้เดียงสา
“แน่นอนว่าต้องยุ่งอยู่เป็นเพื่อนพี่สะใภ้” หลี่เชวี่ยกล่าว “บุรุษดี ๆ ที่ให้ความสำคัญกับครอบครัวอย่างพี่ใหญ่ย่อมซื่อตรงที่สุด ต้องทนดูพวกตาแก่เล่นเล่ห์เหลี่ยมกันไม่ได้อยู่แล้ว”