บทที่ 173

บทที่ 173

ครึ่งเดือนต่อมา ข้าหลวงบัญชาการทหารทั้งห้าระดมกองทัพเดินทางมาถึงที่ราบไป๋หลิงเป็นลำดับ แล้วตั้งค่ายพักแรม

ในค่ำคืนที่ข้าหลวงบัญชาการทหารทั้งห้ามารวมตัวกัน งานเลี้ยงต้อนรับเหล่านายทหารที่จวนเจ้าเมืองเซียงโจวหลี่อู้ก็จัดขึ้น

เรื่องเดิมพอทำเป็นครั้งที่สองก็คล่องขึ้นมาก

คราวนี้แม้จะสืบความชอบของแขกด้วยการไปหาข้อมูลถึงสถานที่จริงไม่ได้ แต่ก็มีวิธีที่ง่ายกว่า หลี่เชี่ยกับหลี่อู้มีผลประโยชน์ร่วมกัน แน่นอนว่าเขาย่อมไม่อยากเสียหน้าต่อหน้าข้าหลวงบัญชาการทหารอีกสี่คนและที่ปรึกษา

เสิ่นจูซีส่งจดหมายไปฉบับหนึ่ง ไม่กี่วันก็ได้ข้อมูลอย่างละเอียดเกี่ยวกับแขกที่จะมาร่วมงานและสิ่งที่พวกเขาชอบ

เมื่อมีข้อมูลแล้ว เรื่องอื่นก็ง่ายขึ้น

เสิ่นจูซีอ้างอิงขั้นตอนของงานเลี้ยงในวัง แล้วปรับให้เรียบง่ายเพื่อนำมาใช้กับงานเลี้ยงต้อนรับในคืนนั้น ไม่ได้หวังให้แขกเห็นงานเลี้ยงหรูหราพร่างพราวด้วยแสงอัญมณี เพียงขอให้แปลกใหม่และสนุกสนานจนไม่เสียเที่ยว

ลานด้านหน้าเต็มไปด้วยเสียงจอกกระทบกัน บรรยากาศคึกคัก แม้แต่สวนดอกไม้ด้านหลังที่เสิ่นจูซีนั่งอยู่ ยังได้ยินเสียงหัวเราะและเสียงปรบมือจากหอที่จัดงานเลี้ยงอย่างแผ่วเบา

นางนั่งอยู่บนชิงช้าริมทะเลสาบ ถีเหนียงค่อย ๆ ผลักหลังให้นาง