กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 154
หัวใจของเสิ่นจูซีเต้นรัวราวกับตีกลอง นางรีบร้อนผลักหลี่อู้เข้าไปในห้อง แล้วปิดประตูทันที
“เจ้าจะรีบร้อนไปไย ข้าไม่สุกจนบินหนีไปหรอก” หลี่อู้นั่งลงบนม้านั่งยาวหน้าโต๊ะอย่างไม่ทุกข์ร้อน ยื่นมือดึงทีเดียว เสิ่นจูซีก็มานั่งอยู่ระหว่างขาทั้งสองของเขา
.
เขาหนีบตัวเสิ่นจูซีไว้ด้วยขาทั้งสอง มือบีบคางนางแล้วมองสำรวจอย่างละเอียดตั้งแต่หัวจรดเท้า
“เสิ่นจอมเซ่อ เจอผอมลงหรือไม่?”
“ไม่ได้ผอมลงเสียหน่อย!” เสิ่นจูซีตอบหน้าแดง
เขาโน้มหน้าเข้ามา แววตาจับจ้องนางเป็นประกาย “...งั้นเจ้าลองดูสิว่าข้าผอมลงหรือไม่”
หัวใจของเสิ่นจูซีเต้นตึกตัก ราวกับวินาทีถัดไปจะกระโจนเข้าไปในดวงตาคู่นั้นที่นางเฝ้าคิดถึง
หลี่อู้จ้องนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนฉีกยิ้มกว้าง