กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 150
“แล้วหลี่อู้เล่า?!”
หลังได้รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในสวีโจวจากเอ้อร์หู่แห่งค่ายผิงซาน เสิ่นจูซีก็โพล่งถามออกมา
“ขนเงินไปตั้งมากมาย ถ้าเป็นข้าคงไปกินดื่มสุขสำราญอยู่ในหออี๋หงแล้ว” เอ้อร์หู่แบมือ
หลี่เชวี่ยพูดเสียงเย็นว่า “ถ้าเจ้าเป็นเขา คงถูกคนตามล่าสังหารก่อนออกจากสวีโจวเสียอีก”
“เขามีฝีมืออยู่บ้าง” เอ้อร์หู่เห็นด้วยกับหลี่เชวี่ย พยักหน้า แล้วเปลี่ยนเรื่อง “แต่เรื่องนั้นไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเรา ต่อให้เขาเก่งแค่ไหน ตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ที่นี่”
“เจ้าคิดจะทำอะไร?” หลี่เชวี่ยถาม
“พาพวกเจ้ากลับค่ายผิงซาน” เอ้อร์หู่ตอบ “ให้ท่านพ่อดูผลงานที่พวกเราพี่น้องทั้งสามทำได้หลังลงจากเขา พวกเจ้าไม่ต้องกังวลไป ชั่วคราวนี้พวกเราจะไม่ทำอะไรพวกเจ้า—ถ้าพวกเจ้ารู้จักอยู่ให้สงบเสงี่ยม”
ลูกกระจ๊อกคนหนึ่งเดินเข้ามาจากด้านนอกสถานีพักม้า พูดว่า “คุณชายใหญ่ คุณชายรอง คุณชายสาม—” เขาเรียกครบทั้งสามคนในลมหายใจเดียว แล้วจึงว่า “เตรียมรถม้ากับม้าไว้พร้อมแล้วขอรับ”
“ดีมาก—” ต้าหู่วางชามกับตะเกียบลง หัวเราะเสียงดังสองที “พาแขกไปด้วย พวกเรากลับบ้าน!”