กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 136
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
“จะให้ข้ารออีกนานแค่ไหนกัน?”
หลี่อู้ลุกพรวดขึ้นอย่างเหลืออดที่ชั้นหนึ่งของหอชาจวี้อิง ในตลาดตะวันออกของอำเภอเผิงเฉิง
ถ้วยชาตรงหน้าเขาถูกเติมจนเต็มแล้วดื่มจนหมดไปสี่รอบ แต่หวังเหวินจงที่กำลังหารือธุระอยู่บนชั้นสองก็ยังไม่เรียกเขาขึ้นไป
เพราะเลยเวลาอาหารมาแล้ว ผู้คนต่างมุ่งหน้าไปตลาดตะวันตกเพื่อชมงานเทศกาลโคมไฟ ในโถงใหญ่จึงมีเพียงเขานั่งอยู่คนเดียว ตรงปากบันไดที่ขึ้นไปชั้นสองมีชายร่างกำยำยืนอยู่คนละฝั่ง สีหน้าเหี้ยมเกรียม จับตาทุกคนที่เดินผ่านหน้าประตูและคิดจะเข้าหอชา
“เอ่อ...ข้าน้อยก็ไม่รู้เหมือนกันว่าข้างบนคิดอย่างไร...”
เสี่ยวเอ้อร์ที่ดูแลโถงยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ข้างโต๊ะ มือถือกาน้ำชาปากยาว เตรียมพร้อมจะเติมน้ำให้เขาได้ทุกเมื่อ
ทุกครั้งที่หลี่อู้ถามเรื่องข้างบน เสี่ยวเอ้อร์ก็เอาแต่อ้ำอึ้ง พูดวกไปวนมา
“เจ้าไม่รู้ แล้วไม่ขึ้นไปดูสักหน่อยเล่า?” หลี่อู้ย้อนถาม