กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 130
“แม่นางหวัง ท่านก็มาตัดชุดใหม่ที่ร้านผ้าหรือ?” เสิ่นจูซียิ้มอย่างเป็นมิตร
หวังซือหย่งหยุดฝีเท้าตรงหน้าทั้งสอง แล้วยิ้มบาง ๆ
“ใกล้ถึงเทศกาลตวนอู่แล้ว ข้าเตรียมขนมจ้างไว้บ้าง ตั้งใจจะนำไปส่งที่คฤหาสน์นอกเมือง ไม่คิดว่าจะพบพวกท่านที่นี่ ช่างเป็นวาสนาจริง ๆ”
ชุนกั่วที่ยืนอยู่ด้านหลังนางแทรกขึ้นว่า “คุณหนูของเราจะตัดชุดใหม่ทีไร ร้านผ้ากับร้านตัดเสื้อก็ส่งมาให้เลือกถึงบ้าน ไม่ใช่ว่า—”
“ชุนกั่ว”
หวังซือหย่งเอ่ยเสียงเบา ชุนกั่วจึงปิดปากอย่างไม่เต็มใจ
“บ่าวหญิงไร้มารยาท ขอฮูหยินหลี่โปรดอย่าถือสา” หวังซือหย่งยอบกายเล็กน้อยให้เสิ่นจูซี
เสิ่นจูซีกำลังจะเอ่ยปาก หลี่อู้ก็พูดขึ้นก่อน “บ่าวหญิงไร้มารยาท แน่นอนว่าเป็นปัญหาของนายท่านของนาง จะถือสาก็ต้องถือสาเจ้า ในเมื่อเจ้าอยู่แต่ในเรือนไม่ออกจากประตูใหญ่ ไม่ย่างกรายผ่านประตูชั้นใน เหตุใดไม่แบ่งเวลาไปอบรมบ่าวหญิงเสียบ้างเล่า?”
รอยยิ้มบนใบหน้าหวังซือหย่งแทบจะประคองไว้ไม่อยู่