กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 128
“...ไม่ถอด”
เสิ่นจูซีหดเท้าหนีไปทางปลายเตียง
“เจ้าจะทำอะไ—”
คำพูดยังไม่ทันจบก็กลายเป็นเสียงกรีดร้อง หลี่อู้ได้ยินคำปฏิเสธของนางแล้วก็ลงมือถอดรองเท้าข้างซ้ายให้ทันที!
“หลี่อู้!”
เสียงของนางไม่เพียงหยุดการกระทำของเขาไม่ได้ แม้แต่ตอนที่เขาถอดถุงเท้าของนางในขั้นต่อไป มือก็ไม่ชะงักแม้แต่น้อย
เสิ่นจูซีหน้าแดงก่ำ ลุกขึ้นนั่งบนเตียง พยายามดึงเท้าออกจากมือเขาสุดแรง แต่มือใหญ่ของหลี่อู้กลับรัดข้อเท้านางไว้แน่นราวกับห่วงเหล็ก ทำให้นางขยับไม่ได้
“...นี่เกิดจากเดินหลายวันมานี้หรือ” หลี่อู้จ้องรอยบวมแดงและแผลถลอกบนเท้าของนางไม่วางตา
“ไม่ใช่!” เสิ่นจูซีตอบเสียงหนักแน่น