กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 125
วันรุ่งขึ้น ก่อนฟ้าสาง เสิ่นจูซีก็ปีนข้ามตัวหลี่อู้ ลงจากเตียงอย่างแผ่วเบาแล้วสวมรองเท้า
หลี่อู้ลืมตาขึ้นเป็นช่องเล็ก ๆ หรี่ตามองนาง
“…เจ้าจะไปส้วมหรือ?” เขาพึมพำเสียงอู้อี้จนไม่รู้ว่าหลับหรือตื่นกันแน่
“ข้าจะไปตลาดเช้าสักหน่อย เจ้าหลับต่อเถิด ข้านัดตี้เหนียงไปด้วยกันแล้ว”
เสิ่นจูซีกลัวรบกวนเวลานอนของเขา จึงจงใจลดเสียงลง
“ตี้เหนียงหรือ?” เขาทวนชื่อที่จับใจความได้
“ใช่ ตี้เหนียงไปกับข้า ไม่มีอะไรหรอก” เสิ่นจูซีกล่าว
หลี่อู้ขานรับจากลำคอหนึ่งที ยังคงหรี่ตามองนาง ครู่หนึ่งช่องตาที่หรี่ไว้ก็ปิดสนิทลง
เสิ่นจูซีจึงสวมเสื้อคลุมตัวนอกแล้วเดินออกจากห้องนอน