กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 124
“หลี่อู้ชนะศึกกลับมาแล้วหรือ?”
หวังซือหย่งตื่นเต้นจนเข็มปักผ้าในมือทิ่มปลายนิ้วโดยไม่ตั้งใจ นางไม่ทันสนใจดูแผล รีบลุกพรวดจากหน้าโต๊ะปักผ้า
นางกำลังจะเรียกคนมาช่วยแต่งหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้า ทว่าก็ส่ายหน้าและล้มเลิกความคิดเสียเอง
“เขากลับเข้าเมืองทันที คงมารายงานท่านพ่อ ตอนนี้น่าจะใกล้ถึงหน้าจวนแล้ว…ชุนกั่ว! ดูชุดข้าสิว่าเป็นอย่างไร จะเรียบเกินไปหรือไม่? รีบไปเอาปิ่นปักผมประดับอัญมณีลายดอกเหมยประดับทองถักเส้นนั้นมาให้ข้าที!”
ชุนกั่วเพิ่งกลับจากข้างนอก ยืนลังเลอยู่ตรงประตู สีหน้าซับซ้อนเมื่อมองหวังซือหย่งที่กำลังยิ้มยินดี
“คุณหนู…”
“เจ้าเป็นอะไรไป?” หวังซือหย่งขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ “คุณชายหลี่ใกล้มาถึงแล้ว ยังมัวชักช้าอะไรอีก?”
“คุณหนู คุณชายหลี่คงยังมาไม่ถึงเร็ว ๆ นี้เจ้าค่ะ”
“เพราะเหตุใด?”