กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 102
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
เช้าวันถัดมา ฟ้ายังสางไม่เต็มที่ เสิ่นจูซีก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงขยับเขยื้อนเบา ๆ ข้างกาย
นางลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ เห็นหลี่อู้กำลังสอดแขนยาวเข้าไปในเสื้อ
“ตอนนี้ก็จะไปแล้วหรือ?” เสิ่นจูซีถาม
“รอให้พระอาทิตย์ขึ้นแล้วค่อยไป” หลี่อู้พูด “ข้าจะไปหาอะไรกิน”
“ข้าไปกับท่านด้วย”
“เจ้าไปทำอะไร? หนึ่งก็ปีนต้นไม้ไม่เป็น สองก็ยิงนกไม่เป็น” หลี่อู้พูดอย่างไม่เปิดโอกาสให้คัดค้าน “เจ้าอยู่รอในถ้ำ อย่าไปไหนทั้งนั้น”
เสิ่นจูซียังอยากยืนกรานอีกสักหน่อย แต่หลี่อู้หยิบถุงน้ำที่พิงอยู่ตรงมุมกำแพงแล้วเดินออกไปโดยไม่หันกลับมา
หลี่อู้จากไปแล้ว เสิ่นจูซีก็นอนไม่หลับอย่างวางใจไม่ได้ นางสวมเสื้อคลุมตัวนอกสุด แล้วนั่งยอง ๆ ข้างกองไฟ หยิบกิ่งไม้มาเขี่ยฟืน