กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 95
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
“ขอบคุณพี่ชาย” องครักษ์คืนร่มกระดาษเคลือบน้ำมันแล้วประสานหมัดอีกครั้ง
หลี่อู้ประสานหมัดตอบส่ง ๆ
“พวกเจ้ามาจากที่ใดกัน” เสียงของคุณชายอาภรณ์แพรทำให้เสิ่นจูซีเงยหน้าขึ้นอย่างอดไม่ได้ พอดีกับที่สายตาปะทะเข้ากับดวงตาช่างสังเกตของเขา
นางรีบดึงผ้าห่มให้กระชับแล้วก้มหน้าลงอีกครั้ง
“ก่อนถามคนอื่น ไม่ควรแนะนำตัวเองก่อนหรือ” หลี่อู้ตอบอย่างไม่ทุกข์ร้อน
คนข้างกายคุณชายอาภรณ์แพรเลิกคิ้วถลึงตา “คุณชายของข้าถามเจ้า นับเป็นเกียรติของเจ้า—”
“ไม่เป็นไร” คุณชายอาภรณ์แพรยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม พลางยกมือห้ามบ่าวรับใช้ไม่ให้ถือโอกาสข่มคน “ข้าแซ่หาน ชื่อเฟิงเยว่ เป็นคนฉางซาจากถานโจว คราวนี้ผ่านเติ้งโจวเพื่อไปเป่ยตูและเข้าพึ่งพี่ชายคนโต ฟ้าดินกว้างใหญ่ ผู้คนมากมาย การที่เราสองฝ่ายได้มาหลบฝนในวัดร้างเดียวกันวันนี้ จะไม่เรียกว่าเป็นวาสนาได้อย่างไร? ในเมื่อยังไม่มีธุระ ข้ามีสุราดีอาหารเลิศรสอยู่ตรงนี้ พี่ชายมาดื่มด้วยกันสักจอกหรือไม่?”
“ได้สิ ขอเพียงเจ้าไม่รังเกียจที่พวกพี่น้องของข้าพูดจาไม่รู้กาลเทศะ” หลี่อู้ตอบอย่างไม่เกรงใจ