กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 90
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
ทางเขาขรุขระไม่ราบเรียบ มีก้อนหินรูปร่างประหลาดผุดขึ้นจากพื้นเป็นระยะ ทำให้เสิ่นจูซีเดินโซเซไปมา
หลี่อู้หันกลับมามองนาง แล้วเอื้อมมือมาจับมือนางไว้
ฝ่ามือแนบฝ่ามือ สัมผัสอุณหภูมิของกันและกันอย่างใกล้ชิดไร้ช่องว่าง อุณหภูมิร่างกายของเสิ่นจูซีพุ่งสูงขึ้นฉับพลัน คืนที่ช่วยเจ้าต้นหอมใหญ่ หลี่อู้ก็เคยจับมือนาง แต่ตอนนั้นฟ้ามืดลมแรง นางร้องไห้จนเวียนหัว แล้วตอนนี้เล่าเป็นอย่างไร? กลางวันแสก ๆ นางมีสติแจ่มชัดยิ่งกว่าครั้งไหน
นี่เป็นครั้งที่สองในชีวิตที่เสิ่นจูซีจับมือบุรุษอื่น นางทั้งกระวนกระวายทั้งประหม่า ไม่สบายใจและตื่นเต้น แต่กลับไม่มีความรู้สึกรังเกียจหรือต่อต้านเลยแม้แต่น้อย ยังไม่ทันได้คิดให้ละเอียดว่าทำไม ร่างกายก็แสดงอาการเขินอายออกมาก่อนแล้ว
หลี่อู้คว้ามือที่คิดจะชักหนีของนางไว้แน่น กุมไว้ในฝ่ามือ แล้วหันกลับมาถลึงตาใส่ “ถ้าเจ้าพลัดหลงกับข้า คืนนี้ก็ได้เป็นอาหารหมีตาบอดแล้ว”
เสิ่นจูซีตกใจจนสะดุ้ง ไม่กล้าขยับมืออีก