กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 87
เรื่องประหลาดมีทุกปี แต่ปีนี้มีมากเป็นพิเศษ
วันนี้หลังเสิ่นจูซีตื่นจากงีบกลางวัน นางถึงได้ฟังคนรับใช้รายงานว่า คุณหนูร้านข้าวสารชื่อดังในเมืองเซียงหยางมาเยี่ยม
“มีแขกมาแล้ว เหตุใดไม่ปลุกข้า?” เสิ่นจูซีถามอย่างประหลาดใจ
“คุณหนูสี่บ้านจางบอกพวกเราว่าอย่ารบกวนเวลาพักผ่อนของฮูหยินเจ้าค่ะ” บ่าวหญิงก้มหน้าตอบ
เสิ่นจูซีนึกไม่ออกว่าตนมีไมตรีอะไรกับร้านข้าวสาร แล้วคุณหนูจางผู้นี้เป็นใครกัน? คงไม่ใช่นึกครึ้มใจแล้วแวะมาเยี่ยมหรอกกระมัง?
นางยังสงสัยอยู่ หลังล้างหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยก็เดินมายังโถงรับรองเรือนหน้า “คุณหนูสี่บ้านจาง” ที่นั่งรอนานแล้วบนเก้าอี้เท้าแขนพลันลุกขึ้นทันที
นี่มัน…
เสิ่นจูซีอดชะงักงันไม่ได้
หญิงสาวที่เคยดูแคลนเสิ่นจูซีกลางถนนเมื่อเดือนก่อนยืนอยู่ในโถงรับรอง พอเห็นเสิ่นจูซี นางก็ย่อเข่าลงอย่างไม่เต็มใจ