กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 79
“……อะไรนะ?”
ทุกคนยกเว้นฟางถิงจือกับหลี่อู้ต่างตะลึงงันกับคำพูดที่ไม่มีใครคาดคิดของเขา
สีหน้าหลี่อู้ยิ่งดูไม่เอาจริงเอาจัง
เขาเดินเอื่อย ๆ ไปใต้ต้นหอมหมื่นลี้ พิงแผ่นหลังกับลำต้น ดวงตาคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มทอดมองฟางถิงจือ “ข้าคนนี้กินเก่งขี้เกียจ งานเพาะปลูกก็ทำได้ไม่ดี”
“หลี่อู้ เจ้าไม่ต้องพูดอ้อมค้อมกับข้าหรอก” ฟางถิงจือกล่าว “หวงจินกว่างทำงานให้เจ้าเมืองเซียงโจว เจ้าฆ่าเขาก็เท่ากับตบหน้าเจ้าเมืองเซียงโจว เมื่อเห็นแก่ที่หวงจินกว่างเป็นฝ่ายก่อกรรมทำเข็ญก่อน ทั้งยังถือว่าได้รับผลกรรมของตนเอง หากเจ้ายอมไถ่โทษด้วยการสร้างความชอบ แล้วหันมาสวามิภักดิ์ต่อเจ้าเมืองเซียงโจว ข้าจะช่วยพูดให้เจ้าต่อหน้าใต้เท้าเจ้าเมืองแน่นอน”
“ทางการเซียงโจวเข้าได้ง่ายดายเพียงนั้นเชียวหรือ? ฆ่าคนของเจ้าเมืองไปคนหนึ่งก็ขึ้นมาแทนได้เลย?” หลี่อู้ยิ้ม “เรื่องดีเช่นนี้ เหตุใดเจ้าไม่ป่าวประกาศไปทั่วเล่า ทางการของพวกเจ้าคงไม่ขาดคนแน่”
ฟางถิงจือไม่ตอบ กลับถามว่า “……เจ้ารู้หรือไม่ว่าหลังจากข้าเข้าอำเภออวี๋โถวแล้ว ต้องถามคนไปกี่คนกว่าจะหาที่อยู่ของเจ้าเจอ?”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง มองเข้าไปในดวงตาของหลี่อู้แล้วกล่าวว่า “สิบสองคน……ตั้งสิบสองคน”
“……”